Η Νύμφη του Θερμαικού γιορτάζει

Η  'Νύμφη του Θερμαικού' γιορτάζει!!! 

Γιορτινή ατμόσφαιρα σήμερα στην συμπρωτεύουσα!! Η Θεσσαλονίκη γιορτάζει τον πολιούχο προστάτη Άγιο της και μαζί την επέτειο από την απελευθέρωση της πόλης.

Ο Ἀγιος Δημήτριος έχει συνδεθεί και ταυτιστεί στενά με την Θεσσαλονίκη και θεωρείται ο φύλακας της πόλης και του λαού! Ο Ἀγιος Δημήτριος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το  280 μ.Χ. και έζησε εκεί με την οικογένειά του. Βαθιά ευσεβής και φιλομαθής καθώς ήταν έγινε κήρυκας της χριστιανικής πίστης και δίδαξε την Αγία Γραφή. Συνελήφθη από τον τότε αυτοκράτορα Μαξιμιανό επειδή δεν σεβάστηκε το διάταγμά του που έκανε λόγο περί αρνήσεως του χριστιανισμού. Ο Άγιος δεν αρνήθηκε την πίστη του και έτσι φυλακίστηκε από τον αυτοκράτορα. Κατά την διάρκεια της κράτησης του γνώρισε τον νεαρό Νέστορα ο οποίος θα αντιμετώπιζε έναν τρομερό μονομάχο ειδωλολάτρη τον Λυαίο στους αθλητικούς αγώνες που οργάνωσε ο αυτοκράτορας. Ο νεαρός Νέστορας κατάφερε με την βοήθεια του Αγίου να νικήσει και να τον σκοτώσει τον μονομάχο Λυαίο. Αυτή η εξέλιξη εξόργισε τον αυτοκράτορα με αποτέλεσμα να ζητήσει την θανάτωση και των δυο. Ο Άγιος ετάφη στο τόπο όπου  μαρτύρησε το 303 μ.Χ και του αποδόθηκε το προσωνύμιο Μυροβλήτης καθώς όπως λέγεται από τον τάφο του ανάβλυζε μύρο. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 26 Οκτωβρίου και τον παρουσιάζει ως καβαλάρη πάνω σε κόκκινο άλογο. Η Θεσσαλονίκη τιμά τον Άγιο Δημήτριο ως πολιούχο της καθώς στις 26 Οκτωβρίου του 1912 ήμερα του εορτής του Αγίου ο στρατός απελευθέρωσε τη πόλη από τους Τούρκους και την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο Άγιος Δημήτριος ονομάζεται και Λουμπαρδιάρης καθώς όπως λέγεται το 1823 μ.Χ. έκανε ένα ακόμα θαύμα. Οι Τούρκοι πολιορκούσαν τους χριστιανούς που ήταν αμπαρωμένοι στην Ακρόπολη και όταν ετοιμάζονταν να τους ανατινάξουν με το κανόνι τους τα πυρομαχικά έσκασαν. Έτσι οι Τούρκοι καταστράφηκαν και οι χριστιανοί σώθηκαν με την βοήθεια του Αγίου.

                       Η    απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

                                 
Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκη  είναι ένας ακόμη λόγος που γιορτάζει σήμερα η πόλη.

104 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τις 26 Οκτωβρίου του 1912 ήμερα απελευθέρωσης της πόλης και του λαού από τους Οθωμανούς. 

Ας δούμε όμως τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στην απελευθέρωση.....

      Τον Οκτώβριο του 1912 η Ελλάδα μπαίνει στον χορό του Α' Βαλκανικού πολέμου στον πλευρό των Βαλκανικών Συμμάχων με στόχο τη Θεσσαλονίκη και τα Γιάννενα.

Ο ελληνικός στρατός βάδιζε νικηφόρα προς τη Δυτική Μακεδονία με στόχο την Θεσσαλονίκη αλλά βρισκόταν σε εξέλιξη η διαφωνία ανάμεσα στον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο και στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο πρωθυπουργός επιθυμούσε πρώτα την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και μετά να κατευθυνθούν για την κατάληψη του Μοναστηρίου. Έτσι λοιπόν κινήθηκαν προς την Θεσσαλονίκη και ύστερα από την νίκη στη μάχη των Γιαννιτσών ο Πασάς δέχτηκε και συνθηκολόγησε για την παράδοση της πόλης. Οι όροι του Κωνσταντίνου έγιναν δεχτεί και το βράδυ στις 26ης Οκτωβρίου υπέγραψαν τα πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης. Η απελευθέρωση της πόλης ήταν πλέον γεγονός και η γαλανόλευκη σημαία υψώθηκε στον Διοικητήριο την 27η Οκτωβρίου.  

           Χρόνια πολλά λοιπόν στη Θεσσαλονίκη αλλά και στους εορτάζοντες όλης της Ελλάδας....

Read More

Η άμμος στο κουτάλι - Χόρχε Μπουκάι - Να σου πω μια ιστορία

                 

           "Η άμμος στο κουτάλι" Χόρχε Μπουκάι

”Ήταν μια φορά ένας κύριος που έκανε ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Όταν έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, αγόρασε από το αεροδρόμιο έναν οδηγό με τα κάστρα των νησιών. Κάποια είχαν συγκεκριμένες μέρες επισκέψεων και άλλα πολύ αυστηρό ωράριο. Αλλά αυτό που του τράβηξε την προσοχή, ήταν ένα που παρουσιαζόταν με τη φράση «Η επίσκεψη της ζωής σου».                                                                                                                                                                   

Στις φωτογραφίες τουλάχιστον, φαινόταν ένα κάστρο ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο εντυπωσιακό από τα άλλα, αλλά είχε ιδιαίτερες συστάσεις. Ο οδηγός εξηγούσε πως για λόγους που θα γίνονταν κατανοητοί αργότερα, οι επισκέπτες δεν πλήρωναν είσοδο εκ των προτέρων αλλά ήταν απαραίτητο να κλείσουν από πριν ραντεβού δηλαδή ημέρα και ώρα. Η διαφορετική αυτή πρόταση του είχε κινήσει την περιέργεια, και το ίδιο απόγευμα ο άνθρωπος τηλεφώνησε από το ξενοδοχείο του και έκλεισε ραντεβού.

Όλα λειτουργούν πάντα με τον ίδιο τρόπο στον κόσμο. Αρκεί να έχει κάποιος ένα σημαντικό ραντεβού κάποια συγκεκριμένη ώρα και ανάγκη να είναι ακριβής, για να μπερδευτούν όλα. Η περίπτωση αυτή δεν αποτέλεσε εξαίρεση, και δέκα λεπτά αργότερα από τη συμφωνημένη ώρα, ο τουρίστας έφτασε στο παλάτι. Παρουσιάστηκε σ’ έναν άντρα με καρό φούστα, που τον περίμενε και τον καλωσόρισε.                                                                                                    

-«Οι υπόλοιποι μπήκαν ήδη με τον ξεναγό;» ρώτησε αφού πρώτα δεν είδε κανέναν άλλο επισκέπτη.                                                                                                                                                   

 -«Οι υπόλοιποι;» ανταπέδωσε την ερώτηση ο άντρας. «όχι οι επισκέψεις είναι ατομικές και δεν προσφέρουμε ξεναγούς»

Χωρίς καμιά αναφορά στο ωράριο, του εξήγησε λίγο την ιστορία του κάστρου και του ανέφερε τι να προσέξει ιδιαιτέρως: τις τοιχογραφίες, τις πανοπλίες στη σοφίτα, τον πολεμικό εξοπλισμό στη Βόρεια αίθουσα, τις κατακόμβες κάτω από τη σκάλα και το δωμάτιο βασανιστηρίων στο μπουντρούμι. Αφού είπε αυτά του έδωσε ένα κουτάλι και του ζήτησε να το κρατήσει οριζόντιο, με το κοίλο μέρος προς τα πάνω.

-«Κι αυτό τι;» ρώτησε ο επισκέπτης

-«Εμείς δεν εισπράττουμε την άδεια εισόδου στο κάστρο. Για να κοστολογήσουμε την επίσκεψή σας καταφεύγουμε σε αυτό το σύστημα. Κάθε επισκέπτης κρατάει ένα κουτάλι σαν αυτό, γεμάτο μέχρι πάνω με ψιλή άμμο. Εδώ χωράνε ακριβώς 100 γραμμάρια. Μετά την περιήγηση σας στο κάστρο, ζυγίζουμε την άμμο που έχει μείνει στο κουτάλι και σας χρεώνουμε μια λίβρα για κάθε γραμμάριο που έχετε χάσει. Ένας τρόπος για να βρούμε το κόστος της καθαριότητας» εξήγησε.

-«Κι αν δεν χάσω ούτε ένα γραμμάριο;»

-«Α αγαπητέ μου κύριε, τότε η επίσκεψη σας στο κάστρα θα είναι δωρεάν»

Ο άνθρωπος αν και έκπληκτος, βρήκε την πρόταση διασκεδαστική και, αφού είδε τον οικοδεσπότη να ξεχειλίζει το κουτάλι με άμμο, ξεκίνησε την περιήγησή του. Έχοντας εμπιστοσύνη στις κινήσεις του, ανέβηκε πολύ αργά τις σκάλες με το βλέμμα καρφωμένο στο κουτάλι. Όταν έφτασε πάνω, στην αίθουσα με τις πανοπλίες, προτίμησε να μην μπει γιατί σκέφτηκε πως ο αέρας θα έπαιρνε την άμμο κι έτσι αποφάσισε να κατέβει προσεκτικά. Περνώντας από την αίθουσα με τις πολεμικές μηχανές, κάτω από τη σκάλα, συνειδητοποίησε πως για να τις δει καλά, θα έπρεπε να κρατηθεί από τα κάγκελα και να σκύψει πολύ. Δεν ήταν επικίνδυνο για την σωματική του ακεραιότητα, αλλά συνεπαγόταν πως θα έχανε κάτι από το περιεχόμενο του κουταλιού, οπότε συμβιβάστηκε να το κοιτάξει από μακριά. Τι ίδιο του συνέβη και με την υπερβολικά απότομη σκάλα που οδηγούσε στα μπουντρούμια. Καθώς επέστρεφε από το διάδρομο στο σημείο εκκίνησης, κατευθύνθηκε ικανοποιημένος προς τον άνθρωπο με τη σκωτσέζικη φούστα που τον περίμενε με μια ζυγαριά. Εκεί άδειασε το περιεχόμενο του κουταλιού και περίμενε την ετυμηγορία του άντρα.

-«Εκπληκτικό, χάσατε μόνο μισό γραμμάριο» ανακοίνωσε, «σας συγχαίρω. Όπως εσεις προβλέψατε, αυτή η επίσκεψη δε θα σας στοιχίσει τίποτα»

-«Ευχαριστώ»

-«Ευχαριστηθήκατε την επίσκεψη;» ρώτησε στο τέλος ο οικοδεσπότης.

Ο τουρίστας δίστασε και τελικά αποφάσισε να φανεί ειλικρινής.

-«Η αλήθεια είναι πως όχι και πολύ. Ήμουν τόσο απασχολημένος με το να προσέχω την άμμο, που δεν μπόρεσα να δω αυτό που μου είπατε.»

-«Μα αυτό είναι φριχτό! Κοιτάξτε, θα κάνω μια εξαίρεση. Θα σας ξαναγεμίσω το κουτάλι, γιατί είναι ο κανονισμός, αλλά τώρα ξεχάστε πόσο θα χυθεί: μένουν 12 λεπτά μέχρι να έρθει ο επόμενος επισκέπτης. Να πάτε και να γυρίσετε πριν φτάσει»

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο άνθρωπος πήρε το κουτάλι κι έτρεξε στη σοφίτα. Όταν έφτασε έριξε μια γρήγορη ματιά σε ότι υπήρχε εκεί, και κατέβηκε τρέχοντας στα μπουντρούμια γεμίζοντας τις σκάλες με άμμο. Δεν περίσσευε ούτε μια στιγμή γιατί τα λεπτά περνούσαν, και σχεδόν πέταξε προς το πέρασμα κάτω από τη σκάλα, όπου, σκύβοντας για να μπει του έπεσε το κουτάλι και χύθηκε όλο το περιεχόμενό του. Κοίταξε το ρολόι του. Είχαν περάσει έντεκα λεπτά. Ξανά, χωρίς να δει τις πολεμικές μηχανές, έτρεξε μέχρι τον άνθρωπο στην είσοδο, στον οποίο παρέδωσε το άδειο κουτάλι.

-«Αυτή τη φορά χωρίς άμμο λοιπόν, αλλά μην ανησυχείτε, έχουμε κάνει μια συμφωνία. Πώς ήταν; Ευχαριστηθήκατε την επίσκεψη;»

Ξανά ο επισκέπτης δίστασε μερικές στιγμές.

-«Η αλήθεια είναι πως όχι» ομολόγησε στο τέλος. «Ήμουν τόσο απασχολημένος να γυρίσω πριν φτάσει ο επόμενος, που έχασα όλη την άμμο, αλλά και πάλι δεν το ευχαριστήθηκα καθόλου.»

Ο άνθρωπος με την πίπα άναψε την πίπα του και του είπε:

-«Υπάρχουν κάποιοι που περπατούν στο κάστρο της ζωής τους προσπαθώντας να μην τους κοστίσει τίποτα, και δεν μπορούν να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν άλλοι που βιάζονται τόσο να φτάσουν νωρίς, που χάνουν τα πάντα χωρίς και αυτοί να ευχαριστηθούν τίποτα. Κάποιοι λίγοι μαθαίνουν αυτό το μάθημα και παίρνουν τον χρόνο τους για κάθε διαδρομή. Ανακαλύπτουν και απολαμβάνουν την κάθε γωνιά, το κάθε βήμα. Ξέρουν πως δε θα είναι δωρεάν, αλλά καταλαβαίνουν ότι το κόστος του να ζεις, αξίζει τον κόπο.»”

Απόσπασμα από το βιβλίο "Να σου πω μια ιστορία" του Χόρχε Μπουκάι

   

Read More

Ταξιδεύοντας στην ιστορία των χαρταετών

   Ταξιδεύοντας στην ιστορία των χαρταετών…….

       Ο χαρταετός, η χαρά των μικρών και των μεγάλων, είναι ένα από τα έθιμα της Καθαράς  Δευτέρας. Ο χαρταετός είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσής μας και το πέταγμά του στον καταγάλανο ουρανό συμβολίζει την κάθαρση, τον εξαγνισμό αλλά και την ανάταση της ψυχής μετά το ξεφάντωμα της Αποκριάς. Ποια είναι όμως η ιστορία αυτού του αιθέριου χορευτή;

Η ιστορία του στην Ελλάδα   

       

    Ο χαρταετός λέγεται ότι άνοιξε για πρώτη φορά τα πολύχρωμα φτερά του τον 4^ο αιώνα και εφευρέτης του φέρεται να είναι ο σπουδαίος μαθηματικός και αρχιμηχανικός Αρχύτας ο Ταραντίνος από την Ιταλία. Εκείνος πρώτος χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον χαρταετό.  Η παλαιότερη αναφορά και μαρτυρία για το χαρταετό στην Ελλάδα μας έρχεται από ένα  αγγείο στην Αρχαία Ελλάδα. Το αγγείο αναπαριστά μια κόρη να κρατά στο χέρι μια λευκή σαίτα δεμένη με νήμα. Παραδοσιακά οι χαρταετοί κατασκευάζονται από τα παιδιά με την βοήθεια των μεγάλων από απλά και ελαφριά υλικά όπως χαρτί, καλάμι, σπάγγο και κορδέλες για να πετάξει ψηλά. 

Η πατρίδα του χαρταετού

  

      Ο χαρταετός πέταξε ως εμάς από την Αρχαία Κίνα. Ο χαρταετός  φαίνεται να έχει τις ρίζες του από το 1000 π.Χ. και εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Κίνα. Βασικό υλικό της κατασκευής του ήταν το μετάξι και το μπαμπού και λέγεται ότι είχε την μορφή δράκου το ιερό-σύμβολο λατρείας της Κίνας. Κάθε χρόνο μάλιστα διοργανώνουν και διαγωνισμό για την ανάδειξη του καλύτερου χαρταετού. Αργότερα ο χαρταετός ταξιδεύει στην Κορέα, στην Ινδονησία και τη Μαλαισία κι από εκεί φτάνει στην Ιαπωνία. Εκεί έχουν ως έθιμο την κατασκευή μεγάλων χαρταετών που συμβολίζουν την κάθε οικογένεια. Στην Βόρεια Ινδία συναντάμε την πιο εντυπωσιακή γιορτή εδώ και χιλιάδες χρόνια για την υποδοχή της άνοιξης. Ο χορός του χαρταετού με τον αέρα στον ουρανό της Ευρώπης θα πραγματοποιηθεί πολύ αργότερα όταν επιστρέφει ο Μάρκο Πόλο από τα ταξίδια του τον Μεσαίωνα. 

Η χρησιμότητα του χαρταετού

  

         Ο χαρταετός εκτός από την χαρά του παιχνιδιού πρόσφερε πολλά και στην επιστήμη και στις μεταφορές. Στην επιστήμη και ειδικότερα στην μετεωρολογία χρησιμοποιήθηκε για την μέτρηση της ταχύτητας του αέρα, της θερμοκρασίας αλλά και της πίεσης και της υγρασίας. Σημαντική είναι και η συνεισφορά του για την κατασκευή του αλεξικέραυνου. Στις μεταφορές οι χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν για να σηκωθεί ο άνθρωπος πάνω από τη γη και ως  προσχέδιο για την εφεύρεση του αεροπλάνου. Και στα χρόνια του πολέμου ο χαρταετός πρόσφερε τις υπηρεσίες του για την ανύψωση των στρατιωτών ώστε να παρακολουθούν τους εχθρικούς στόχους.

      

       Αναμφισβήτητα οι χαρταετοί αποτελούν αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών και ξεσηκώνουν μικρούς και μεγάλους σε ένα ξέφρενο παιχνίδι χαράς και συναγωνισμού για την κατάκτηση του ουρανού. Προσφέρουν ένα μοναδικό θέαμα χρωμάτων και ομορφαίνουν με τον χορό τους τον γαλανό ουρανό της Καθαράς Δευτέρας. 

                     Kαλή Σαρακοστή σε όλους!!!

Read More

Η Καθαρά Δευτέρα

Aπό σήμερα Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Μεγάλη Σαρακοστή και ταυτόχρονα σηματοδοτείται και το τέλος της Αποκριάς. Η Καθαρά Δευτέρα είναι μέρα πνευματικής και σωματικής κάθαρσης. Σε ορισμένες περιοχές την Καθαρά Δευτέρα οι νοικοκυρές καθαρίζουν τα σκεύη της κουζίνας τους από τα λίπη των μη νηστίσιμων φαγητών της Αποκριάς. Ξεκινά η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής πριν από το Πάσχα και τελειώνει το Σάββατο του Λαζάρου οπότε και αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας. Η νηστεία διαρκεί 40 μέρες όσες και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας περιλαμβάνει νηστίσιμα φαγητά όπως λαγάνα (άζυμο ψωμί), ταραμά, ελιές, θαλασσινά, λαχανικά και φυσικά φασολάδα χωρίς λάδι προς αποτοξίνωση της Αποκριάς.    

        Ο εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στην εξοχή λέγεται Κούλουμα. Η ετυμογολία της λέξης Κούλουμα προέρχεται από την λατινική λέξη  ¨Cumulus¨ κούμουλους που σημαίνει σωρός, αφθονία και το τέλος δηλαδή της Αποκριάς ή από την λέξη ¨κολούμνα¨ που σημαίνει ¨κολώνα¨. Απαραίτητο έθιμο αλλά και συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας είναι το πέταγμα του χαρταετού.                                                    
                                           Καλά Κούλουμα και Καλή Σαρακοστή!!!

Read More

Η Γυναίκα μέσα από την ποίηση..

Παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στις γυναίκες σήμερα και οι Φιλολογικές Περιπλανήσεις τιμούν την γυναίκα μέσα από την λογοτεχνία. Η γυναίκα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους ποιητές και τις ποιήτριες. Στα ποιήματα τους βλέπουμε τον ρόλο της γυναίκας ανά τους αιώνες. Πολυδιάστατος και πολυσήμαντος ο ρόλος της:γυναίκα σύζυγος, εργαζόμενη, ερωμένη, πιστή, επαναστάτρια, νέα και πάνω απ΄όλα ευλογημένη γιατί της δόθηκε το σπουδαιότερο χάρισμα να είναι μητέρα.  Η Γυναίκα άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της στις σελίδες της λογοτεχνίας και αποτέλεσε σύμβολο για όλους τους ποιητές και τις ποιήτριες ανά τον κόσμο.                                                                                      Ας δούμε λοιπόν την γυναίκα μέσα από την ποιητική ματιά:    

Κική Δημουλά  

«Σημείο αναγνωρίσεως» 

 (Άγαλμα γυναίκας με δεμένα τα χέρια)  

Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,                                           εγώ σε πρσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.

Στολίζεις κάποιο πάρκο.

Από μακριά εξαπατάς.

Θαρρεί κανείς πώς έχεις ελαφρά ανακαθήσει

να θυμηθείς ένα ωραίο όνειρο πού είδες,

πώς παίρνεις φόρα να το ζήσεις.

Από κοντά ξεκαθαρίζει το όνειρο:

δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια σου

μ’ ένα σκοινί μαρμάρινο

κι η στάση σου είναι η θέλησή σου

κάτι να σε βοηθήσει να ξεφύγεις

την αγωνία του αιχμάλωτου.

Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη:

αιχμάλωτη.

Δεν μπορείς

ούτε μια βροχή να ζυγίσεις στο χέρι σου,

ούτε μια ελαφριά μαργαρίτα.

Δεμένα είναι τα χέρια σου.

Και δεν είν’ το μάρμαρο μόνο ο Άργος.

Αν κάτι πήγαινε ν’ αλλάξει

στην πορεία των μαρμάρων,

αν άρχιζαν τ’ αγάλματα αγώνες

για ελευθερίες και ισότητες,

όπως οι δούλοι,

οι νεκροί

και το αίσθημά μας,

εσύ θα πορευόσουνα

μες στην κοσμογονία των μαρμάρων

με δεμένα πάλι τα χέρια, αιχμάλωτη.

Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,

εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.

Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε

στο μάρμαρο ο γλύπτης

κι υπόσχονται οι γοφοί σου

ευγονία αγαλμάτων,

καλή σοδειά ακινησίας.

Για τα δεμένα χέρια σου, πού έχεις

όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω,

σε λέω γυναίκα.

Σε λέω γυναίκα

γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη.  

Η ποιήτρια αντιλαμβάνεται την γυναίκα ως σύμβολο της καταπίεσης και του περιορισμένου ρόλο που της έχει ανατεθεί.

Κωστής Παλαμάς                                                                                                                 “Γυναίκα”

Γυναίκα,αν θες αντρίκεια να δουλέψεις                           για τον ξεσκλαβωμό σου, δε σε φτάνει                            να κάψεις, να σκορπίσεις, να ξοδέψεις                             το χρυσάφι, τη σμύρνα, το λιβάνι                                   στο νέο βωμό. Μέσα σου πρώτα κάψε                               το τριπλό ξόανο που τους δούλους κάνει,                 Συνήθεια, Κέρδος, Πρόληψη. Και σκάψε,                       και του παλιού καιρού τα παραμύθια,                                κι ας ειν’ όμορφα, μια για πάντα θάψε.                              Α! τα μεστά καμαρωτά σου στήθια                                 βραχνάς τα πνίγει, πνίχ’ τον, πολεμίστρα                         για την Αγάπη και για την Αλήθεια.                           Πάντα μαζί σου κ’ η Ομορφιά η μεθύστρα.

Νίκος Καββαδίας                                                                                                                    “Γυναίκα”

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα

Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δεν με ορίζει

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο
διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα

  

Read More

Τάσος Λειβαδίτης - Γυναίκες...

“…Φτωχές γυναίκες,                                                                                                            μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες,
τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες
εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού,
γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού,
νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά
πίσω από την αγνότητα,
την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία
πίσω απ’ την υπακοή.
Μα πιο πολύ νιώσαμε την αδυναμία που
κρύβεται πίσω απ’ την κακία.
Συχνά μας άφησαν εκείνοι που αγαπούσαμε
πολλές, πάνω στη τρέλα τους, τους ρίξανε βιτριόλι,
οι πιο πολλές βέβαια κλάψαμε, χτυπηθήκαμε,
μα φροντίσαμε σύντομα να βρούμε έναν άλλον,
γιατί τα χρόνια περνάνε…
Αν μας έβλεπε κανείς το βράδυ, όταν μένουμε μονάχες
και βγάζουμε τις φουρκέτες, τις ζαρτιέρες, και κρεμάμε
στην κρεμάστρα το πανωφόρι κι αυτήν τη βαμμένη μάσκα
που μας φόρεσαν, εδώ και αιώνες τώρα, οι άντρες
για να τους αρέσουμε –
αν μας έβλεπαν, θα τρόμαζαν μπροστά σε τούτο
το γυμνό, κουρασμένο πρόσωπο.
Αχ, γυναίκες έρημες,
κανείς δεν έμαθε ποτέ πόση αγωνία κρύβεται πίσω απ’
τη λαγνεία, ή την υστεροβουλία μας.
Και πάντα γυρεύαμε το καλύτερο….
Συχνά καταφύγαμε και στις χαρτορίχτρες,
τρέχουμε στα μέντιουμ να μάθουμε- τι να μάθουμε;
Διαβάζουμε καθημερινά το ωροσκόπιο στις εφημερίδες,
πηγαίνουμε σε διάφορους ύποπτους αστρολόγους…
λοιπόν πού πάμε; Από πού ερχόμαστε; Τι ψάχνουμε
παλεύοντας αιώνια με τα έξω και τα μέσα μας στοιχεία;
Ερχόμαστε απ’ το φόβο και το φόνο, απ’ το αίμα και
την επανάληψη. Ερχόμαστε απ’ την παλαιολιθική αρπαγή-
κι αρχίζουμε την ανθρώπινη φιλία.
Τέλος, ύστερα από πολλά, παντρευόμαστε,
κάνουμε κάμποσες εκτρώσεις, αρκετά παιδιά,
ύστερα έρχεται η κλιμακτήριος, οι μικρονευρασθένειες,
κι ύστερα τίποτα. Όλα καταλαγιάζουν μέσα μας.
Κι επιθυμίες κι αναμνήσεις- αχ περνάει
γρήγορα η ζωή, ούτε το καταλαβαίνεις.
Τα παιδιά ζούνε σ’ ένα δικό τους κόσμο, δε μας ξέρουν
παρά μονάχα σα μητέρες, δεν μπόρεσαν να μας δουν
ποτέ λίγο κι εμάς σαν ανθρώπους-
με τις μικρότητες ή τις παραφορές τους.
Έτσι ζήσαμε. Αγνοημένες και μονάχες μέσα
στο εσωτερικό μας πάθος,
αγνοημένες κι έρημες μέσα στην ιερότητα
της μητρότητάς μας…”

Τάσος Λειβαδίτης-Γυναίκες   (απόσπασμα από το «Καντάτα 1960»)

Read More

Λεο Μπουσκάλια : ''Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις'' αποσπάσματα

 Λεο Μπουσκάλια : ''Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις''

Λεο Μπουσκάλια: Καθηγητής της παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ομιλητής και ψυχολόγος. Στο πολυδιαβασμένο και αγαπημένο του βιβλίο ''Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις'' περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο γιατί δεν πρέπει να βουλιάζουμε στην καθημερινή πραγματικότητα αλλά να ελπίζουμε, να ονειρευόμαστε και να αισιοδοξούμε. Τα παρακάτω αποσπάσματα αποτελούν οδηγό θάρρους και αποφασιστικότητας.

«Τι κρίμα για σένα, αν πιστεύεις ότι υπάρχει μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά. Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμένα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου. Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω. Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε, δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε.
Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε».

«Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του. […] Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. […] Μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. Θέλεις να είσαι ο πιο μορφωμένος, ο πιο λαμπερός, ο πιο ενδιαφέρων, ο πιο πολυτάλαντος, ο πιο δημιουργικός άνθρωπος του κόσμου, γιατί έτσι θα μπορέσεις να τα δώσεις όλα αυτά. Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις».

«Θεωρούμε το «εγώ» μας σαν κάτι ουσιαστικό, τον εαυτό που κατασκευάσαμε. Θα σας πω όμως μια αλήθεια, δεν τον κατασκευάσατεεσείς αυτό τον εαυτό. Άλλοι τον έφτιαξαν. Οι άλλοι σας είπαν ποιος πρέπει να είστε και ποιος όχι, πώς πρέπει να κινείστε, να μυρίζετε και να κάνετε τα περισσότερα πράγματα που κάνετε. […] Βγες από τον εαυτό σου και άφησέ τον εκεί. […] Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπουν μέσα σου τα νέα μηνύματα. Ο εαυτός κατασκευάζει τεράστια τείχη γύρω του για «αυτο»προστασία. Αυτά τα τείχη τα ονομάζει πραγματικότητα. Ο,τιδήποτε δεν ταιριάζει μ’ αυτό που ο περιτειχισμένος εαυτός θεωρεί πραγματικό, δεν αφήνεται να περάσει από το τείχος∙ έτσι, όταν πια φτάνει μέσα η νέα αντίληψη, έχει γίνει αυτό που ήθελε από την αρχή. Έτσι οι περισσότεροι από μας περνάμε τη ζωή μας βλέποντας μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε, ακούγοντας μόνον ό,τι θέλουμε να ακούσουμε, μυρίζοντας ό,τι θέλουμε να μυρίσουμε, ενώ όλα τα υπόλοιπα παραμένουν απολύτως αόρατα. Όλα τα πράγματα βρίσκονται εδώ. Για να δούμε, το μόνο που χρειάζεται είναι να τα αφήσουμε να μπουν, να τα αγγίξουμε, να τα γευτούμε, να τα δαγκώσουμε, να τα αγκαλιάσουμε (το πιο ευχάριστο), να τα ζήσουμε όπως είναι –όχι όπως είμαστε εμείς».

«Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η απάθεια».
«Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στον πόνο και στο τίποτα, θα διάλεγα τον πόνο».

«Υπάρχουμε εμείς, ο εαυτός μας και πάνω σ’ αυτό τον εαυτό συσσωρεύουμε χιλιάδες και χιλιάδες πράγματα που μπορεί να μην είναι ο εαυτός μας, μα που να ανήκουν μάλλον στην οικογένειά μας, την κουλτούρα μας, τους φίλους και ούτω καθεξής. Τα παίρνουμε μαζί μας και τότε αυτά γίνονται εμείς και είμαστε ικανοί να πεθάνουμε για να υπερασπίσουμε αυτό το «εμείς» και καταφεύγουμε στην απάθεια για να αποφύγουμε τις προκλήσεις του νέου εαυτού.

Δημιουργούμε επίσης μοντέλα τελειότητας. Περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να κάνουμε τον έξω κόσμο να ταιριάσει μ’ αυτό που νομίζουμε εμείς σαν τέλειο».

«Είμαστε ήδη τέλειοι. Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος. Προσπαθούμε να επέμβουμε σ’ αυτή την τελειότητα κι από κει πηγάζουν όλα τα προβλήματά μας. Τι θαυμάσιο που θα ήταν, αν μπορούσαμε να δεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε ο τέλειος εαυτός μας. […] Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις ποιος είναι ο τέλειος εαυτός σου. Είσαι όμως ο τέλειος εαυτός σου και είναι ο μοναδικός τέλειος εαυτός σου που θα περάσει έτσι στην ιστορία του κόσμου! Ίσως οι άλλοι να προσπαθήσουν να τον κάνουν ατελή […]»

Read More

Πρόγραμμα Πανελλαδικών εξετάσεων 2014

                       Πρόγραμμα Πανελλαδικών εξετάσεων 2014

Στις 21 Μαίου λήγουν τα μαθήματα για το σχολικό έτος 2013-2014. Οι πανελλαδικές εξετάσεις ξεκινούν στις 28-5-14 για τους μαθητές των  ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων (ΓΕΛ) και των ημερήσιων και εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Β΄) και στις 29-5-14 για τους μαθητές ημερήσιων και εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Α΄). Αναλυτικά το πρόγραμμα διαμορφώνεται ως εξής: Δείτε εδώ: http://www.minedu.gov.gr/grafeio-typoy-kai-dimosion-sxeseon-main/deltia-typoy-main/11019-15-04-14-2014.html

Read More

Το βλέμμα του έρωτα- Χόρχε Μπουκάι

Το βλέμμα του έρωτα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς που ήταν ερωτευμένος με τη Σαμπρίνα, μια γυναίκα ταπεινής καταγωγής που την έκανε τελευταία του γυναίκα.

 Ένα απόγευμα, ενώ ο βασιλιάς έλειπε στο κυνήγι, ήρθε ένας αγγελιοφόρος να ειδοποιήσει ότι η μητέρα της Σαμπρίνας ήταν άρρωστη. Ο βασιλιάς της είχε

Read More

Η Ελληνική γλώσσα-η μητέρα των γλωσσών!

                  H μητέρα των γλωσσών: Ελληνική                                                                

 Η αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από τηνελληνική γλώσσα (βιβλίο Γκίνες). Η ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια". (Μπιλ Γκέιτς).

"Η ελληνική και η κινέζικη είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την ελληνική". (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Tο πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχθηκε η Ελληνική γλώσσα ήταν η μεταρρύθμιση του 1976 με την κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών και η δια νόμου καθιέρωση της Δημοτικής και του μονοτονικού, που σήμερα κατάντησε ατονικό.

Έτερο μεγάλο πλήγμα είναι ότι η οικογένεια και ο δάσκαλος αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση, που ασκεί ολέθρια επίδραση όχι μόνο στην γλώσσα, αλλά και στον χαρακτήρα και στο ήθος. (Αντώνης Κουνάδης, ακαδημαϊκός)

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, ξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα.

Μετρώντας τις διαφορετικές λέξεις που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι όλες έχουν από αρκετές χιλιάδες, άρα είναι αδύνατο να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσες και οι λέξεις μιας γλώσσας, γιατί κανένας δε θα θυμόταν τόσα πολλά σύμβολα.

Το ίδιο ισχύει και με τις διαφορετικές συλλαβές των λέξεων (π.χ. τις: α, αβ, βα, βρα, βε, ου) που έχει η κάθε γλώσσα.

Μετρώντας επίσης τους διαφορετικούς φθόγγους των λέξεων (τους: α, β, γ.) που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι αυτοί είναι σχετικά λίγοι, είναι μόλις 20, δηλαδή οι εξής: α, ε, ο, ου, ι, κ, γ, χ, τ, δ, θ, π, β, φ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ , όμως, αν καταγράφουμε τις λέξεις μόνο ως έχουν φθογγικά, δε διακρίνονται οι ομόηχες, π.χ.: «τίχι» = τείχη, τοίχοι, τύχη, τύχει, «καλί» = καλοί & καλή & καλεί.

Επομένως, δεν είναι δυνατό να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσοι και οι διαφορετικοί φθόγγοι των λέξεων. Προ αυτού του προβλήματος οι άνθρωποι κατάφυγαν σε διάφορα τεχνάσματα, για να επιτύχουν την καταγραφή του προφορικού λόγου, κυριότερα των οποίων είναι το αιγυπτιακό και το ελληνικό.

Read More

Μορφές του 1821

 Η επανάσταση του 1821 και τα πρόσωπα που την σημάδεψαν

Από την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 ως την επανάσταση του 1821. 368 χρόνια υποδούλωσης στον Τούρκο κατακτητή.

1821: Χρονιά ορόσημο για την Ελληνική Επανάσταση και η αρχή του τέλους της κυριαρχίας του Τουρκικού ζυγού.

Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ':
Μητροπολίτης Πατρών. Πρωτεργάτης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821

Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄σηκώνει το λάβαρο της Επανάστασης στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας και κηρύττει την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα.

Αθανάσιος Τσακάλωφ: Μέλος της Φιλικής Εταιρίας

Εμμανουήλ Ξάνθος: Ιδρυτής και μέλος της Φιλικής Εταιρίας μαζί με τους Αθανάσιο Τσακάλωφ και Νικόλαο Σκουφά

Νικόλαος Σκουφάς: Πρωταρχικό μέλος και συνιδρυτής της Φιλικής Εταιρίας

Αλέξανδρος Υψηλάντης: Γιος του Κωνσταντίνου Υψηλάντη. Πρίγκιπας, στρατιωτικός και αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας

Ιωάννης Μακρυγιάννης: Αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 Αγωνίστηκε στη Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα. Έγραψε τα Απομνημονεύματά του που αποτελούν σημαντικές μαρτυρίες για τον αγώνα.

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα:

Ηρωίδα της Επανάστασης του 1821 Συντόνιζε τον αγώνα από τις Σπέτσες και πολιόρκησε τα τούρκικα οχυρά σε Ναύπλιο και Τρίπολη

Ανδρέας Μιαούλης: Συμμετείχε στον απελευθερωτικό αγώνα και υπήρξε συντονιστής της Επανάστασης από την Ύδρα. 

Οδυσσέας Ανδρούτσος: Ο θρύλος της Γραβιάς.Οπλαρχηγός της Επανάστασης. Αντιμετώπισε με επιτυχία τον Ομέρ Βρυώνη στη μάχη στο χάνι της Γραβιάς.

Μαντώ Μαυρογένους: Αγωνίστρια στην Επανάσταση του 1821       Ξεσήκωσε τους κατοίκους της Μυκόνου εναντίον των Τούρκων

Αθανάσιος Διάκος: Πρωταγωνιστική μορφή στην Επανάσταση του 1821. Έδρασε στη Στερεά Ελλάδα ως οπλαρχηγός και αντιμετώπισε τους Τούρκους στη γέφυρα της Αλαμάνας. Γνωστός για τον μαρτυρικό του θάνατο.

Μάρκος Μπότσαρης: Στρατηγός και ήρωας της Επανάστασης του 1821. Έδρασε στην Ήπειρο.

Γεώργιος Καραισκάκης: Ο σταυραετός της Ρούμελης. Αμαρτωλός και στρατηγός της Επανάστασης του 1821

Γρηγόριος Δικαίος ή Παπαφλέσσας: Ήρωας και αγωνιστής του 1821. Γνωστός για την ηρωική μάχη στο Μανιάκι.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ο Γέρος του Μοριά. Πρωταγωνιστής και αρχιστράτηγος της Επανάστασης του 1821.

Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης: Οπλαρχηγός του 1821. Τελευταίος Μπέης της Μάνης.

Νικηταράς: Ήρωας της Επανάστασης του 1821. Γνωστός για μια σειρά νικηφόρων μαχών και κυρίως στη μάχη στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας.

Εμμανουήλ Παππάς: Αγωνιστής του 1821. Ηρωική μορφή του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Πρωτεργάτης στην εξέγερση της Χαλκιδικής.

Κωνσταντίνος Κανάρης: Σημαντική μορφή του ναυτικού αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης, ναύαρχος και πρωθυπουργός. Ανατίναξε την τούρκικη ναυαρχίδα.

Γεώργιος Δράκος: Αγωνιστής του ΄21. Αντιμετώπισε τους Τούρκους στο Σούλι.

Γεώργιος Κουντουριώτης: Πρωθυπουργός και πρόεδρος του Νομοτελεστικού στο Μεσολόγγι.  

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος: Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός του ΄21. Διετέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός.

Read More